خدایا هیچ عاقل را مبادا بخت بد روزی...

یکی دیگر هستم . خودم هم بعضی وقتا...

خدایا هیچ عاقل را مبادا بخت بد روزی...

یکی دیگر هستم . خودم هم بعضی وقتا...

لوگوی یکی دیگر

خدایا هیچ عاقل را مبادا بخت بد روزی...

..

.اینجا محل بیکاری نوشت های من است . ایا همین کافی نیست که ایمان بیاوریم؟؟؟

**درباره ی من رو نیگاه کنید.***


اگه حوصله نظر دادن ندارید با اون فلش قرمزا زیر مطالب میزان بد بودن مطالب را گوشزد نمایید.

باتشکرات مربوطه، روابط عمومی وبلاگ yekidigar.blog.ir

لوگوی یکی دیگر

۳ مطلب در شهریور ۱۳۹۴ ثبت شده است

تغییر. ت غ ی ی ر. تقی یر :D

سه شنبه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۴، ۱۱:۰۶ ب.ظ

تغییر. ت غ ی ی ر. تقی یر
هر طور مینویسمت حالم ازت به هم میخورد . خسته ام شاید ، وشاید اینها همه بهانه است برای تنبلی ولی مهم نیست گاهی

                    
             باید                                                   
                                                         
                                                 باید
                           
                                فقط


                                                       
                                                                       کرد.




ولی...

سه شنبه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۴، ۰۲:۱۶ ق.ظ

جا برای من گنجشک زیادست               /     ولی  به درختان خیابان تو عادت دارم... .

دومین مطلب ارسالی..

سه شنبه, ۳۱ شهریور ۱۳۹۴، ۰۱:۴۱ ق.ظ

با شعری از شیخ اجل شزوع میکنیم:


اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم

چنانت دوست می‌دارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

دلم صد بار می‌گوید که چشم از فتنه بر هم نه
دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتانم

تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

رفیقانم سفر کردند هر یاری به اقصایی
خلاف من که بگرفته است دامن در مغیلانم


به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم
کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم

فراقم سخت می‌آید ولیکن صبر می‌باید
که گر بگریزم از سختی رفیق سست پیمانم

مپرسم دوش چون بودی به تاریکی و تنهایی
شب هجرم چه می‌پرسی که روز وصل حیرانم

شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند
به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم

دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت
من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم
   
من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم